ម៉ានីល — ប្រជាជននៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីនកំពុងនាំគ្នាសម្រុកដំឡើងផ្ទាំងសូឡានៅលើដំបូលផ្ទះយ៉ាងគំហុក ដើម្បីគេចចេញពីបន្ទុកថ្លៃអគ្គិសនីដែលកំពុងកើនឡើងខ្ពស់។ និន្នាការនេះបានរុញច្រានឱ្យប្រទេសដីកោះមួយនេះ ក្លាយជាអ្នកបញ្ជាទិញផ្ទាំងសូឡាធំជាងគេបំផុតនៅលើពិភពលោក គិតចាប់តាំងពីជម្លោះនៅមជ្ឈិមបូព៌ាបានផ្ទុះឡើងកាលពីដើមឆ្នាំនេះ។
ក្រុមហ៊ុនចែកចាយថាមពលធំជាងគេរបស់ហ្វីលីពីន Meralco បានតម្លើងថ្លៃអគ្គិសនីប្រមាណ ១០% ចាប់តាំងពីជម្លោះបានចាប់ផ្តើមកាលពីចុងខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២៦។ បច្ចុប្បន្ន គ្រួសារកម្រិតមធ្យមមួយនៅក្នុងប្រទេសហ្វីលីពីន ត្រូវចំណាយប្រាក់ប្រហែល ១២% នៃប្រាក់ចំណូលប្រចាំខែ ទៅលើថ្លៃអគ្គិសនី (ផ្អែកលើការប្រើប្រាស់ជាមធ្យម ២០០ គីឡូវ៉ាត់ម៉ោងសម្រាប់សមាជិក ៣ នាក់)។
ហ្វីលីពីនគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសតិចតួចបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលស្ទើរតែគ្មានការឧបត្ថម្ភធន (Subsidies) ពីរដ្ឋលើថ្លៃអគ្គិសនីនោះទេ ដែលធ្វើឱ្យតម្លៃភ្លើងសម្រាប់លំនៅឋាននៅក្នុងប្រទេសនេះមានតម្លៃខ្ពស់ជាងគេបំផុតនៅក្នុងតំបន់។
ការធ្លាក់ចុះនៃតម្លៃឧបករណ៍សូឡា រួមផ្សំនឹងការកើនឡើងឥតឈប់ឈរនៃថ្លៃអគ្គិសនី បានធ្វើឱ្យរយៈពេលនៃការរំលស់ដើមទុន (Payback Period) សម្រាប់ការវិនិយោគលើថាមពលព្រះអាទិត្យធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៣.១ ឆ្នាំ ប៉ុណ្ណោះ បើធៀបនឹង ៤ ឆ្នាំកាលពីមុន។
ទិន្នន័យពាណិជ្ជកម្មបានបង្ហាញពីសន្ទុះនៃការបញ្ជាទិញយ៉ាងខ្លាំងក្លានេះ៖
លោក Adrian Sabatera អាយុ ៣៩ ឆ្នាំជាវិស្វករកម្មវិធីម្នាក់នៅទីក្រុងម៉ានីល ដែលទើបតែសម្រេចចិត្តចំណាយប្រាក់ប្រហែល ៩,៣០០ ដងដុល្លារ (៥៧០,០០០ ប៉េសូ) លើការដំឡើងប្រព័ន្ធសូឡានៅលើដំបូលផ្ទះ បានចែករំលែកថា៖
«ខ្ញុំមិនភ្ញាក់ផ្អើលទេ ប្រសិនបើថ្ងៃណាមួយ មួយភាគបីនៃប្រជាជនវណ្ណៈកណ្តាលនឹងងាកមកប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធសូឡានេះដូចខ្ញុំដែរ»។
ចំណែកឯសហគ្រិនម្នាក់ទៀតគឺលោក Jason Porciuncula ដែលបានដំឡើងប្រព័ន្ធសូឡាកម្លាំង ១២ គីឡូវ៉ាត់ រួមជាមួយអាគុយផ្ទុកថាមពលកាលពីខែមករា បានឱ្យដឹងថា វិក្កយបត្រអគ្គិសនីប្រចាំខែរបស់លោកបានធ្លាក់ចុះមកត្រឹមតែមួយភាគប្រាំ (១/៥) ប៉ុណ្ណោះ បើធៀបនឹងតម្លៃដែលលោកធ្លាប់បង់កាលពីរដូវក្តៅមុន។
ទោះបីជាការសម្រុកប្រើប្រាស់ថាមពលបៃតងនេះកំពុងមានសន្ទុះខ្លាំងក៏ដោយ ក៏វានៅតែជួបប្រទះនូវឧបសគ្គមួយចំនួន៖
១. កង្វះខាតការផ្គត់ផ្គង់ និងការដំឡើង៖ ការដំឡើងជាក់ស្តែងនៅមានកម្រិតយឺតយ៉ាវនៅឡើយ ដោយសារមានការលាក់ទុកទំនិញ (Hoarding) តម្លៃឧបករណ៍ប្រែប្រួល និងកង្វះការត្រួតពិនិត្យគុណភាពឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ២. តម្លៃដើមខ្ពស់៖ ការចំណាយលើការដំឡើងដំបូងមានតម្លៃខ្ពស់ជាងប្រាក់ចំណូលប្រចាំឆ្នាំជាមធ្យមរបស់គ្រួសារហ្វីលីពីន (ប្រហែល ៣៥៣,២០០ ប៉េសូ) ដែលធ្វើឱ្យគ្រួសារក្រីក្រ និងអាជីវកម្មខ្នាតតូចជាច្រើនមិនទាន់អាចលៃលកប្រាក់មកដំឡើងបាន។ ៣. លក្ខខណ្ឌកម្ចីរឹតត្បិត៖ ទោះបីជារដ្ឋាភិបាលផ្តល់កម្ចីការប្រាក់ទាប (៥%) សម្រាប់ការដំឡើងសូឡាក៏ដោយ ប៉ុន្តែគោលនយោបាយនេះដកចេញនូវកម្មករនិយោជិតក្នុងវិស័យឯកជន ដែលធ្វើឱ្យពួកគេបាត់បង់ឱកាសទទួលបានការគាំទ្រផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ។
អ្នកវិភាគមកពីស្ថាប័នស្រាវជ្រាវថាមពល Ember បានព្យាករណ៍ថា សមត្ថភាពផលិតថាមពលព្រះអាទិត្យនៅលើដំបូលផ្ទះរបស់ហ្វីលីពីន អាចនឹងកើនឡើងជិត ៣ ដង រហូតដល់ ៣,៥០០ មេហ្គាវ៉ាត់ (MW) ក្នុងរយៈពេល ២ ឆ្នាំខាងមុខ ដែលចំនួននេះនឹងស្មើទៅនឹងទំហំនៃស្ថានីយផលិតថាមពលព្រះអាទិត្យខ្នាតធំ (Utility-scale) របស់ប្រទេសទាំងមូលនាពេលបច្ចុប្បន្ន។
ខណៈដែលតម្លៃប្រេង និងធ្យូងថ្មនាំចូលនៅតែបន្តប្រែប្រួល និងធ្វើឱ្យរូបិយប័ណ្ណជាតិធ្លាក់ថ្លៃ ថាមពលព្រះអាទិត្យលែងគ្រាន់តែជាជម្រើសសម្រាប់ការពារបរិស្ថានទៀតហើយ ប៉ុន្តែវាបានក្លាយជា «អាវក្រោះសេដ្ឋកិច្ច» ដ៏សំខាន់សម្រាប់ប្រជាជនហ្វីលីពីនក្នុងការរស់រានមានជីវិតក្រោមសម្ពាធនៃវិបត្តិថាមពលសកលលោកនេះ៕
